la terre est trop vieille pour s'en moquer

Toch vreemd hé. Hoe een paar songs, het geluid van een bepaalde stem, de klank van enkele woorden je gemoed kunnen beïnvloeden. Sommige van die klanken roepen bepaalde herinneringen op, die op hun beurt dan weer vasthangen met een gevoel. Soms is het ook andersom. Dat je bij bepaalde songs een gevoel krijgt en daarna pas aan een herinnering gaat denken die dat gevoel oproept. Wel, nu heb ik zoiets voor. Ik hoor enkele nummers van een tijd terug en ik begin me net zo te voelen als in die tijd terug. En dat is niet zo goed. Want die tijd was niet zo aangenaam. Snap je een beetje wat ik bedoel? Ik noem het audiosensitief geheugen. Bestaat dat? Of is dat iets anders?