la terre est trop vieille pour s'en moquer

Een koude, kille hand ligt plots op mijn schouder. Even dacht ik dat het mijn beschermengel was die me weer kwam weerhouden van een stommiteit. Maar het was een dame, een grote dame die zeker twee koppen boven me uit stak, met een zwarte cape aan zodat ik slechts flarden van haar gezicht kon zien. De rest was schaduw. Ook haar lichaam leek te bestaan uit schaduw. Ze nam mijn hand vast en gebaarde me dat ik mee moest komen. In tegenstelling tot zonet was die hand lekker warm. Hand in hand zijn we vertrokken, hebben elkaar onze levens verteld, en hebben wijn gedronken, veel wijn. Allerlei prettige gevoelens overkwamen me. Ik heb veel gelachen en het voelde zo heerlijk. We vroegen ons niet af of we verliefd waren. Ik had de indruk dat het iets anders was dan liefde. Het was beter, groter. Er was geen naam voor.

. Er staat een licht briesje over de Rio Nervion. Niet te koud, eerder verkoelend. Dat is wel nodig om al die impressies te verwerken die Bilbao achterlaat in mijn geheugen.
. Ze bestaan hier in alle kleuren, de fuckme-botjes. Bilbao is er helemaal weg van, blijkbaar. Mij lijken ze toch wel een beetje … sletterig.
. Dit haat ik: mensen die voorbij lopen en tegelijkertijd “çava?” zeggen zonder op een antwoord te wachten. Dan heb ik zin om te zeggen: “Wil je dat dan echt weten?” Maar meestal zeg ik gewoon niets en dan ben ik weer de onsympathieke. Is het dan zo sympathiek om çava te zeggen en gewoon ongeïnteresseerd door te lopen?
. Quote van de week: “Life’s a bitch dus ik woon in een bordeel.” (ABN – Toxx).
. We hielden echt veel van elkaar. Zij zorgde voor me en ik legde haar in de watten. We droomden hardop van reizen, verre reizen. Urenlang fantaseerden we over de meest onmogelijke bestemmingen. Ook al wisten we dat dit nooit voor ons zou weggelegd zijn. Het was maar tijdelijk had de dokter lang geleden tegen me gezegd. Maar nu, 15 jaar later, zat ik nog steeds in die verdomde rolstoel. Alles beneden mijn onderrug was verlamd. Gevoelloos. Maar ook onze relatie werd gevoelloos. De passie verdween. Op een dag in november ging ze in de zetel zitten en begon te huilen. Ze hield niet meer van mij. Ze had de passie al bij iemand anders gevonden. Ik was haar kwijt. In haar ogen zag ik een wanhopige blik die me om vergeving vroeg.
Diezelfde blik had ze ook daarnet, toen ik een slagersmes in haar buik plofte, en het nog een kwartslag draaide. Het was een Sabatier fileermes van 25 centimeter uit roestvrij chroom-molybdeen staal met een speciale Rockwell-harding van het lemmet op 56°.
. Ben ik die bloeddorstige seriemoordenaar die geobsedeerd is door keukenmateriaal?
. “Distorted, isn’t it? But it’s beautiful. Exceptionally beautiful. Damn!” (Dream Warriors)

. OMG  Thank God it’s friday… :-S

Er zijn van die dagen, zo dagen waarop ik alles zou moeten doen, maar niets doe. Zoals nu. Ik weet dat ik nog vanalles moet doen, maar ik weet niet meer wat. Heel vervelend. Dan plots weet ik weer iets maar ik ben het evensnel alweer vergeten. Of ik ben er toch al te laat mee. Ik moet er een gewoonte van maken alles op te schrijven maar dan denk ik weer dat ik het wel zal onthouden. En dat doe ik dan niet. Hm, bizar.
Doch dit geheel ter zijde want wat ik wel nog weet is dat het straks weekend is en dat ik voor vijf dagen naar Bilbao ga. Het weer zuigt daar wel momenteel maar is dat van belang als je pintxos kan eten met zicht op het Guggenheim?

Toch vreemd hé. Hoe een paar songs, het geluid van een bepaalde stem, de klank van enkele woorden je gemoed kunnen beïnvloeden. Sommige van die klanken roepen bepaalde herinneringen op, die op hun beurt dan weer vasthangen met een gevoel. Soms is het ook andersom. Dat je bij bepaalde songs een gevoel krijgt en daarna pas aan een herinnering gaat denken die dat gevoel oproept. Wel, nu heb ik zoiets voor. Ik hoor enkele nummers van een tijd terug en ik begin me net zo te voelen als in die tijd terug. En dat is niet zo goed. Want die tijd was niet zo aangenaam. Snap je een beetje wat ik bedoel? Ik noem het audiosensitief geheugen. Bestaat dat? Of is dat iets anders?